EDID (Extended Display Identification Data) to blok danych, który monitor przesyła do karty graficznej zaraz po podłączeniu. Opisuje w nim siebie: producenta, model, obsługiwane rozdzielczości i częstotliwości odświeżania, a w rozszerzeniach także możliwości audio czy HDR.
Dzięki EDID system wie, jaką rozdzielczość natywną ustawić i jakie tryby pokazać w ustawieniach ekranu, bez ręcznego wpisywania parametrów. Podstawowy blok ma 128 bajtów, a kolejne 128-bajtowe rozszerzenia (np. CTA-861 dla telewizorów i HDMI) dopisują tryby wideo, formaty audio i metadane HDR. Dane są odczytywane przez osobną linię w kablu (DDC), niezależnie od samego obrazu.
Kiedy EDID robi problemy
- monitor wykrywa się jako „Ogólny monitor PnP” i nie oferuje pełnego odświeżania,
- brak trybu
144 Hzczy HDR, mimo że ekran go obsługuje, bo przejściówka lub stary przełącznik KVM „gubi” część danych, - po wyłączeniu monitora system przetasowuje okna, bo karta przestaje widzieć ekran,
- kiepskie kable lub adaptery HDMI–DVI potrafią obcinać rozszerzenia EDID.
Emulator EDID
To mała wtyczka wpinana między kartę a monitor (albo w pusty port), która na stałe podaje karcie graficznej ustalony EDID. Przydaje się przy KVM-ach, rozgałęziaczach HDMI, serwerach bez monitora i streamingu, gdy chcesz, żeby komputer „myślał”, że ekran jest zawsze podłączony.
Zanim kupisz emulator, wymień kabel na certyfikowany i podłącz monitor bezpośrednio do karty. Pomaga też zainstalowanie sterownika monitora od producenta albo ręczne dodanie trybu w panelu sterowania karty graficznej.
Zobacz też hasła DisplayPort i HDMI.