Pojęcie ze słownika

Wirtualny dysk VHD

Virtual Hard Disk

Wirtualny dysk VHD (Virtual Hard Disk) i jego nowsza wersja VHDX to pojedynczy plik, który system montuje i obsługuje dokładnie jak fizyczny dysk – z partycjami, systemem plików i literą. Dla Windowsa nie ma różnicy, czy dane leżą na talerzach, czy w pliku .vhdx na innym dysku.

W Windows 10 i 11 wystarczy dwukrotnie kliknąć plik, żeby go zamontować, a nowy wirtualny dysk utworzysz w Zarządzaniu dyskami (Akcja → Utwórz wirtualny dysk twardy). Plik może mieć stały rozmiar albo rosnąć dynamicznie w miarę zapisywania danych.

Do czego się przydaje

  • Maszyny wirtualne – Hyper-V używa VHDX jako dysków gości.
  • Kopie obrazu systemu – narzędzia backupu Windowsa zapisują obraz partycji właśnie jako VHD/VHDX.
  • Rozruch z pliku (native boot) – drugi system testowy w pliku, bez dzielenia dysku na partycje.
  • Izolacja danych – np. zaszyfrowany BitLockerem kontener, który łatwo przenieść jako jeden plik.

VHD czy VHDX?

Stary format VHD ma limit około 2 TB, VHDX obsługuje do 64 TB i lepiej znosi nagłą utratę zasilania. Wybieraj VHDX, chyba że musisz zachować zgodność ze starszym oprogramowaniem lub innym wirtualizatorem.

Uważaj na dyski dynamiczne: plik rośnie, ale po skasowaniu danych sam się nie zmniejsza – trzeba go skompaktować. Pamiętaj też, że VHDX leżący na tym samym fizycznym dysku co oryginał nie chroni Cię przed jego awarią.

Zobacz też hasła Maszyna wirtualna i Obraz systemu.