Losowy adres MAC (w Windows „losowe adresy sprzętowe”, w iOS „prywatny adres Wi-Fi”) to funkcja, w której telefon lub laptop przedstawia się sieci Wi-Fi wygenerowanym adresem MAC zamiast fabrycznego adresu karty sieciowej. Chodzi o prywatność: hotspoty w galeriach czy na lotniskach nie mogą łatwo rozpoznać Cię przy każdej wizycie.
Zwykle system generuje osobny adres dla każdej sieci i trzyma się go przy kolejnych połączeniach. Niektóre ustawienia pozwalają też zmieniać go codziennie lub przy każdym połączeniu. Na Androidzie i iOS funkcja jest domyślnie włączona dla nowych sieci, w Windows trzeba ją zwykle włączyć ręcznie.
Co może się popsuć w domu
- Filtrowanie MAC – jeśli router wpuszcza tylko znane adresy, urządzenie z nowym losowym adresem zostanie odcięte.
- Rezerwacje DHCP – stały adres IP przypisany do MAC przestaje działać, gdy MAC się zmienia.
- Kontrola rodzicielska i limity – reguły przypisane do urządzenia „gubią” telefon dziecka.
- Lista urządzeń w routerze – zapełnia się nieznanymi pozycjami.
Co z tym zrobić
Funkcję wyłączasz dla pojedynczej sieci, a nie globalnie: w szczegółach sieci Wi-Fi wybierasz adres urządzenia (fabryczny) zamiast losowego. W domu, gdzie korzystasz z rezerwacji i kontroli rodzicielskiej, to rozsądne rozwiązanie. W publicznych sieciach zostaw losowanie włączone.
Na marginesie: filtrowanie MAC i tak słabo chroni sieć, bo adres da się łatwo podejrzeć i podrobić. Prawdziwą ochronę daje mocne hasło i szyfrowanie WPA2 lub WPA3.
Zobacz też hasła Adres MAC i Rezerwacja DHCP.