Crossload to test zasilacza przy skrajnie nierównym obciążeniu linii – na przykład bardzo dużym poborze z 12 V przy minimalnym obciążeniu 3,3 V i 5 V, albo odwrotnie. Sprawdza, czy napięcia nadal mieszczą się w tolerancji standardu ATX, gdy rozkład mocy jest daleki od „podręcznikowego”.
Zwykłe testy obciążają linie proporcjonalnie, co dobrze wygląda na wykresach, ale nie zawsze odpowiada rzeczywistości. Komputer do gier w obciążeniu ciągnie setki watów z 12 V, a z 3,3 V i 5 V niewiele. Zasilacz o przestarzałej konstrukcji, w którym linie są regulowane wspólnie, w takich warunkach potrafi pozwolić napięciom „rozjechać się” – jedno rośnie, drugie spada.
Jak czytać wyniki w recenzjach
- Recenzenci zwykle podają kilka wariantów (np. Crossload 1–4) z różnymi kombinacjami obciążeń.
- Napięcia linii 3,3 V, 5 V i 12 V powinny mieścić się w tolerancji ±5% określonej w ATX; dobre zasilacze trzymają się znacznie ciaśniej.
- Przy okazji mierzone są tętnienia (ripple) – limit ATX to 120 mV dla 12 V i 50 mV dla 5 V i 3,3 V.
Na co zwrócić uwagę
Wynik „Pass” we wszystkich wariantach crossload to podstawa. Zasilacze z przetwornicami DC-DC dla linii pomocniczych zwykle przechodzą ten test bez problemu, bo 3,3 V i 5 V są regulowane niezależnie od 12 V. Gorzej radzą sobie tanie konstrukcje z grupową regulacją napięć.
Sam test crossload to nie wyrok – warto go czytać razem z regulacją napięć przy różnych obciążeniach i jakością podzespołów.
Zobacz też hasła Linie 3,3 V i 5 V i Tętnienia napięcia.