Pojęcie ze słownika

Bloom

Bloom to efekt postprocesowy, który dodaje poświatę wokół jasnych źródeł światła: lamp, neonów, słońca czy odblasków na metalu. Imituje to, jak oko albo obiektyw aparatu reaguje na bardzo jasne punkty — światło „rozlewa się” na otoczenie. Obraz staje się przez to miększy i bardziej filmowy.

Mechanizm jest prosty. Gotowa klatka trafia do filtra, który wycina z niej najjaśniejsze piksele powyżej ustalonego progu. Ten wycinek jest następnie wielokrotnie rozmywany, zwykle w kilku zmniejszonych rozdzielczościach, i nakładany z powrotem na oryginalny obraz. Efekt najlepiej współgra z renderowaniem HDR, gdzie silnik wie, które obszary są naprawdę jasne.

Włączać czy wyłączać?

  • Wydajność — bloom ma niewielki koszt na współczesnych kartach. Wyłączenie go zwykle nie da wyraźnego zysku FPS.
  • Czytelność — w grach rywalizacyjnych gracze często go wyłączają, bo poświata od wystrzałów, eksplozji czy okien może zasłaniać przeciwnika.
  • Klimat — w grach singlowych umiarkowany bloom poprawia wrażenie oświetlenia, szczególnie w nocnych scenach miejskich.
  • Zmęczenie oczu — jeśli obraz wydaje Ci się zamglony lub „za jasny”, bloom jest jednym z pierwszych podejrzanych.

Częsty problem

Część starszych gier przesadzała z tym efektem, przez co wszystko wyglądało jak oglądane przez zaparowaną szybę. Jeśli gra nie ma osobnego suwaka bloomu, sprawdź opcje typu „efekty postprocesowe” — bywa tam ukryty razem z rozmyciem ruchu i aberracją chromatyczną.

Nie myl bloomu z blooming w monitorach. To drugie oznacza poświatę wokół jasnych obiektów na ekranach z podświetleniem strefowym i jest wadą sprzętu, a nie efektem gry.

Zobacz też hasła Oświetlenie wolumetryczne i Screen space reflections (SSR).