Pojęcie ze słownika

Tone mapping

Tone mapping (mapowanie tonów) to proces dopasowania zakresu jasności i kolorów treści HDR do możliwości konkretnego ekranu. Film czy gra mogą być przygotowane z myślą o bardzo jasnych highlightach, a Twój monitor fizycznie tyle nie wyświetli. Tone mapping decyduje, co z tym zrobić.

Standard HDR10 opisuje jasność w sposób bezwzględny (krzywa PQ), z zakresem sięgającym teoretycznie 10 000 nitów. Żaden domowy monitor tyle nie osiąga. Gdyby ekran po prostu ucinał wszystko powyżej swojego maksimum, jasne niebo czy płomień zamieniłyby się w białą plamę bez szczegółów. Tone mapping „ściska” najjaśniejsze partie tak, żeby zostały w nich detale, kosztem lekkiego obniżenia ich jasności.

Gdzie to się dzieje

  • W monitorze lub telewizorze – ekran sam przelicza sygnał, korzystając z metadanych treści.
  • W grze lub systemie – gra dopasowuje obraz do zadeklarowanej jasności ekranu. Pomaga w tym np. kalibracja HDR w Windows.
  • HGIG – tryb, w którym telewizor wyłącza własny tone mapping i oddaje kontrolę grze, żeby uniknąć podwójnego przetwarzania.

Na co uważać

Typowy błąd to dwukrotny tone mapping: robi go gra i robi go monitor. Efekt to wyprane, płaskie highlighty albo przyciemniony obraz. Ustaw w grze maksymalną jasność zgodną z możliwościami ekranu i sprawdź, czy monitor nie dokłada swojej „poprawy”. Agresywne tryby typu „dynamiczny HDR” potrafią z kolei rozjaśnić całość kosztem wierności. Dobry tone mapping to jedna z rzeczy, które odróżniają przyzwoity monitor HDR od takiego, który HDR ma tylko na pudełku.

Zobacz też hasła HDR10 i Jasność szczytowa.