JBOD (Just a Bunch Of Disks, czyli „po prostu kilka dysków”) to tryb pracy kontrolera lub NAS-a, w którym dyski nie tworzą macierzy RAID. Można je udostępnić osobno albo skleić w jedną dużą przestrzeń, ale bez paskowania danych i bez redundancji.
Dwa znaczenia JBOD
W praktyce producenci używają tej nazwy w dwóch wersjach, więc warto czytać instrukcję:
- Dyski osobno – każdy widoczny jako niezależny wolumin. Awaria jednego nie rusza danych na pozostałych.
- Spanning (concatenation) – dyski połączone szeregowo w jeden wolumin o pojemności równej sumie wszystkich. Dane zapisują się najpierw na pierwszy dysk, potem na kolejny.
W odróżnieniu od RAID 0 zapis nie jest rozkładany równolegle, więc JBOD nie przyspiesza pracy. W odróżnieniu od RAID 1 czy RAID 5 nie ma też żadnej kopii danych. Plusem jest elastyczność: możesz łączyć dyski o różnych pojemnościach i nic się nie marnuje.
Kiedy ma sens
- Gdy chcesz wykorzystać kilka starszych dysków o różnych pojemnościach jako magazyn na dane, które masz gdzie indziej.
- Gdy macierz i ochronę danych robi warstwa programowa, np. system plików w NAS-ie albo ZFS – wtedy kontroler ma tylko pokazać surowe dyski.
Na co uważać
W trybie spanning awaria jednego dysku może sprawić, że odzyskanie danych z całego woluminu stanie się trudne albo niemożliwe. Im więcej dysków, tym większa szansa, że któryś padnie. JBOD to nie backup i nie zabezpieczenie, tylko sposób na zsumowanie pojemności.
Zobacz też hasła Dysk 3,5 cala i Odzyskiwanie danych.