Migotanie podświetlenia to efekt regulacji jasności ekranu metodą PWM (Pulse Width Modulation), czyli przez bardzo szybkie włączanie i wyłączanie światła. Im niższa jasność, tym dłuższe przerwy w świeceniu. Oko zwykle nie widzi samego migotania, ale u części osób przy niskiej częstotliwości może ono powodować zmęczenie oczu i ból głowy.
Jak to działa? Zamiast zmniejszać natężenie prądu podawanego na diody, sterownik przełącza je w cyklu włączone/wyłączone. Proporcja czasu świecenia do przerwy decyduje o odczuwalnej jasności. Mózg uśrednia te błyski w stały obraz, ale układ wzrokowy nadal je rejestruje, szczególnie przy ruchu gałek ocznych, kiedy migotanie objawia się „wielokrotnymi” obrazami kursora czy krawędzi.
Flicker-free i alternatywy
- Flicker-free (DC dimming) – jasność regulowana stałym prądem, bez cyklicznego wyłączania. Najbezpieczniejszy wybór, jeśli spędzasz przy ekranie wiele godzin.
- PWM o wysokiej częstotliwości – migotanie nadal jest, ale tak szybkie, że większość osób go nie odczuwa.
- PWM o niskiej częstotliwości – najczęstsze źródło dolegliwości, zwłaszcza przy niskiej jasności ekranu.
Na co uważać
Problem dotyczy także laptopów i niektórych ekranów OLED, gdzie migotanie bywa związane z samym sposobem sterowania pikselami. Specyfikacja nie zawsze podaje częstotliwość PWM, dlatego szukaj oznaczenia flicker-free albo pomiarów w niezależnych testach. Prosty domowy test: nagraj ekran przy niskiej jasności aparatem telefonu w trybie zwolnionym. Wyraźne pasy na nagraniu sugerują PWM, choć to tylko wskazówka, nie pomiar.
Jeśli po kilku godzinach przy monitorze bolą Cię oczy, a jasność masz skręconą nisko, PWM jest jednym z pierwszych podejrzanych.
Zobacz też hasła Matryca IPS i Burn-in.