WOLED (White OLED) to rodzaj matrycy OLED, w której wszystkie subpiksele świecą białym światłem, a kolory powstają dzięki filtrom barwnym. Obok subpikseli czerwonego, zielonego i niebieskiego jest czwarty, biały, bez filtra. Ta technologia od lat dominuje w telewizorach OLED, a od jakiegoś czasu trafia też do monitorów.
Jak to działa? Identyczna, biała warstwa organiczna na całym ekranie jest prostsza w produkcji niż osobne materiały dla każdego koloru i równiej się zużywa. Filtry barwne wycinają z białego światła potrzebną barwę, ale przy okazji pochłaniają jego część. Dlatego dodano biały subpiksel: podbija jasność jasnych scen i bieli bez forsowania pozostałych.
Co to oznacza w praktyce
- Czerń i kontrast – pełna czerń przy wyłączonym pikselu, jak w każdym OLED.
- Jasne pomieszczenie – matryce WOLED zwykle lepiej trzymają głęboką czerń przy oświetleniu z zewnątrz niż QD-OLED.
- Kolory przy dużej jasności – biały subpiksel podnosi jasność, ale bardzo jasne, nasycone barwy mogą wyglądać nieco bledziej niż na QD-OLED.
- Tekst – niestandardowy układ subpikseli (np.
RWBG) czasem daje kolorowe obwódki przy drobnych literach.
WOLED czy QD-OLED?
Nie ma tu jednoznacznego zwycięzcy. Jeśli grasz w jasnym pokoju albo przy oknie, WOLED często wypada lepiej w odbiorze czerni. Jeśli zależy Ci na najbardziej soczystych kolorach w HDR i masz kontrolę nad światłem, częściej wygrywa QD-OLED. Obie technologie mają te same OLED-owe ryzyko: burn-in przy długo wyświetlanych statycznych elementach, więc warto korzystać z funkcji ochrony ekranu.
Zobacz też hasła QD-OLED i Burn-in.