Pojęcie ze słownika

Antyaliasing

Antyaliasing (anti-aliasing, AA) to grupa technik wygładzających poszarpane krawędzie obiektów w grafice komputerowej, czyli tak zwane schodki. Powstają one dlatego, że ukośna linia musi zostać narysowana na siatce kwadratowych pikseli.

Każda metoda radzi sobie z tym inaczej: jedne renderują więcej próbek na piksel, inne rozmywają krawędzie już po wyrenderowaniu klatki, a jeszcze inne korzystają z informacji z poprzednich klatek. Im lepsze wygładzenie, tym zwykle większy koszt w FPS albo ostrości.

Najpopularniejsze rodzaje

  • MSAA (Multisample AA): próbkuje krawędzie geometrii kilka razy (2x, 4x, 8x). Daje ostry obraz, ale jest kosztowny i słabo działa w nowoczesnych silnikach z oświetleniem typu deferred.
  • FXAA (Fast Approximate AA): filtr nakładany na gotową klatkę. Prawie nic nie kosztuje, ale lekko rozmywa cały obraz, łącznie z tekstem i teksturami.
  • SMAA: rozsądny kompromis między jakością a wydajnością, ostrzejszy od FXAA.
  • TAA (Temporal AA): wykorzystuje dane z poprzednich klatek. Świetnie wygładza nawet migoczące drobne detale, ale w ruchu bywa mydlany i może zostawiać smugi (ghosting).

Co wybrać

W nowych grach standardem jest TAA albo upscaling z wbudowanym wygładzaniem, czyli DLSS, FSR lub XeSS. Często dają lepszy obraz niż samo TAA, a do tego podnoszą FPS. Na słabym sprzęcie wybierz FXAA lub SMAA. Przy wysokiej rozdzielczości i małym monitorze (np. 4K na 27 calach) schodki są mniej widoczne, więc możesz zejść z jakością AA.

Jeśli obraz wydaje Ci się rozmyty, najpierw sprawdź, czy gra nie ma włączonego agresywnego TAA, i poszukaj suwaka wyostrzania.

Zobacz też hasła DLSS i Filtrowanie anizotropowe.