TPM 2.0 (Trusted Platform Module) to moduł bezpieczeństwa, który przechowuje klucze kryptograficzne odizolowane od reszty systemu. Może być osobnym układem na płycie głównej albo – co dziś najczęstsze – funkcją wbudowaną w procesor: u AMD nazywa się fTPM, u Intela PTT. Jest wymagany do instalacji Windows 11.
TPM działa jak sejf, z którego klucza nie da się po prostu skopiować. System prosi go o operacje kryptograficzne, a moduł sprawdza też, czy komputer uruchomił się w niezmienionej konfiguracji. Korzystają z tego m.in. BitLocker (szyfrowanie dysku), logowanie Windows Hello i niektóre zabezpieczenia antycheatów w grach.
Jak sprawdzić i włączyć TPM 2.0
- Wciśnij
Win + R, wpisztpm.msci zatwierdź. Jeśli widzisz „Wersja specyfikacji: 2.0”, wszystko gra. - Jeśli moduł nie został znaleziony, wejdź do BIOS/UEFI.
- Szukaj opcji AMD fTPM, Intel PTT, Platform Trust Technology albo Security Device Support i ją włącz.
- Zapisz ustawienia i uruchom ponownie komputer.
Większość procesorów wydanych w ostatnich latach ma TPM 2.0 wbudowany – często jest po prostu wyłączony w ustawieniach płyty.
Na co uważać
Jeśli używasz BitLockera, zanim zaczniesz grzebać w ustawieniach TPM, aktualizować BIOS czy wymieniać procesor, zapisz klucz odzyskiwania. Reset TPM lub zmiana konfiguracji może sprawić, że system poprosi o ten klucz przy starcie – a bez niego dane na zaszyfrowanym dysku są nie do odzyskania.
Starsza wersja TPM 1.2 nie spełnia wymagań Windows 11. Nie kupuj też w ciemno osobnego modułu TPM do płyty, dopóki nie sprawdzisz, czy procesor nie ma go już w sobie.
Zobacz też hasła Secure Boot i UEFI.