DSR i VSR (Dynamic Super Resolution od NVIDIA i Virtual Super Resolution od AMD) to funkcje sterowników, które pozwalają grze renderować obraz w rozdzielczości wyższej niż natywna monitora, a potem skalują go w dół do ekranu. Efekt to rodzaj supersamplingu: gładsze krawędzie i więcej detali w drobnych elementach, płacisz za to wydajnością.
Po włączeniu funkcji w sterowniku w grze pojawiają się dodatkowe rozdzielczości, np. 4K na monitorze 1440p. Gra „myśli”, że ma większy ekran, a sterownik dba o zmniejszenie obrazu. U NVIDIA włączasz to w Panelu sterowania (ustawienia 3D), u AMD w aplikacji Radeon, w zakładce ekranu.
DSR, DLDSR i VSR w praktyce
- DSR: klasyczne skalowanie z wyborem współczynnika (od
1.20xdo4.00xliczby pikseli) i suwakiem gładkości. - DLDSR: wersja wspierana AI, dostępna na kartach GeForce RTX, z czynnikami
1.78xi2.25x. Daje jakość zbliżoną do wyższych mnożników DSR przy mniejszym koszcie. - VSR: odpowiednik AMD, dostępne rozdzielczości zależą od karty i monitora.
Kiedy to ma sens
Najlepiej sprawdza się w starszych lub lżejszych grach, gdzie karta ma duży zapas mocy, a wbudowany antyaliasing jest słaby. W nowych, wymagających tytułach koszt jest zwykle za wysoki. Fajny trik: DLDSR połączony z upscalingiem typu DLSS potrafi dać lepszy obraz niż sama natywna rozdzielczość.
Na co uważać: interfejs gry i tekst mogą wyglądać na lekko miękkie, a przy niektórych grach pulpit lub nagrywanie zachowują się dziwnie. Suwak gładkości ustaw z wyczuciem.
Zobacz też hasła Wyostrzanie obrazu i Panel sterowania NVIDIA.