Pojęcie ze słownika

S/PDIF

Sony/Philips Digital Interface

S/PDIF (Sony/Philips Digital Interface) to cyfrowy interfejs audio, który przesyła dźwięk bez zamiany na sygnał analogowy. Występuje w dwóch wersjach: optycznej ze złączem Toslink (światłowód z czerwonym światełkiem) i koncentrycznej z kablem zakończonym wtykiem RCA. Znajdziesz go na tylnym panelu części płyt głównych, w kartach dźwiękowych, amplitunerach i soundbarach.

Komputer wysyła strumień cyfrowy, a zamianę na sygnał analogowy robi dopiero urządzenie docelowe. Dzięki temu dźwięk omija często zaszumione wnętrze PC. Wersja optyczna dodatkowo izoluje elektrycznie oba urządzenia, co pomaga pozbyć się buczenia z pętli masy.

Co realnie przeniesiesz

  • Stereo PCM: bez kompresji, w pełnej jakości.
  • Dźwięk 5.1: tylko w formie skompresowanej, np. Dolby Digital lub DTS.
  • Wielokanałowy dźwięk bezstratny (np. Dolby TrueHD, Atmos z płyt): nie przejdzie, do tego potrzebujesz HDMI.

Na co uważać

Gry generują dźwięk wielokanałowy na bieżąco, a S/PDIF nie przeniesie go jako nieskompresowanego PCM. Bez funkcji kodowania w locie do Dolby Digital lub DTS (spotykanej w części kart dźwiękowych i sterowników) dostaniesz w grach tylko stereo. Wyjście optyczne jest też coraz rzadsze na płytach głównych, więc jeśli go potrzebujesz, sprawdź tylny panel w specyfikacji przed zakupem. Kabel optyczny nie lubi ostrych zagięć, a jego jakość przy krótkich odcinkach ma marginalne znaczenie, więc „audiofilski” Toslink za dużą kwotę to strata pieniędzy.

Zobacz też hasła Karta dźwiękowa i HDMI ARC.