Banding to widoczne pasy albo schodki w miejscach, gdzie obraz powinien przechodzić płynnie z jednego odcienia w drugi. Najłatwiej go zauważyć na niebie, we mgle, w ciemnych scenach filmów i na gradientach tapet. Zamiast gładkiego przejścia widzisz wyraźne warstwy, jak na mapie poziomicowej. Inna nazwa tego zjawiska to posteryzacja.
Przyczyna jest zawsze ta sama: za mało dostępnych odcieni, żeby opisać przejście. Panel 8-bitowy ma 256 poziomów na każdy kanał koloru, a 10-bitowy 1024. Na szerokim, ciemnym gradiencie 256 stopni potrafi nie wystarczyć, więc sąsiednie piksele lądują w tym samym kroku i robi się pas.
Skąd się bierze banding
- Kompresja wideo – streaming przy niskim bitrate to najczęstszy winowajca. Ciemne sceny w serwisach VOD bandują nawet na świetnych telewizorach.
- Niska głębia kolorów – panel 6-bit + FRC albo 8-bit przy treściach HDR.
- Korekty w sterowniku – zmiany gammy, kontrastu, nasycenia i nieumiejętna kalibracja „zjadają” dostępne poziomy.
- Zły format sygnału – niedopasowany zakres RGB albo ograniczona głębia kolorów na wyjściu karty.
Co możesz zrobić
Najpierw sprawdź, czy to wina źródła. Jeśli banding widzisz tylko w jednym filmie lub grze, monitor jest niewinny. Jeśli pojawia się wszędzie, przejrzyj ustawienia sterownika: zakres RGB, głębię kolorów wyjścia i wszelkie suwaki korekcji koloru. Pomaga też dithering, czyli dodanie delikatnego szumu, które maskuje schodki. Wiele gier i odtwarzaczy wideo ma go wbudowanego.
Uważaj na hasło „10-bit” w sklepie. Bywa to panel 8-bit + FRC, który w praktyce radzi sobie przyzwoicie, ale nie jest tym samym co natywne 10 bitów.
Zobacz też hasła Głębia kolorów i FRC.