Pojęcie ze słownika

Benchmark syntetyczny

Benchmark syntetyczny to program testowy, który mierzy wydajność podzespołu w sztucznym, zawsze identycznym scenariuszu i podaje wynik w punktach. Dzięki powtarzalności możesz porównać swój sprzęt z innym albo sprawdzić, czy po zmianach (podkręcenie, nowa pasta, nowy sterownik) coś się poprawiło.

Taki test nie jest grą ani prawdziwym programem do pracy. To specjalnie przygotowane obciążenie: scena 3D dla karty graficznej, renderowanie dla procesora, operacje odczytu i zapisu dla dysku. Do znanych narzędzi należą m.in. 3DMark (GPU), Cinebench (CPU), Geekbench (CPU i GPU, także na telefonach) oraz CrystalDiskMark (dyski).

Do czego się przydaje

  • Porównanie sprzętu w tej samej skali punktowej.
  • Sprawdzenie, czy Twój podzespół osiąga wyniki zbliżone do innych egzemplarzy – mocno niższy wynik może oznaczać przegrzewanie lub złą konfigurację.
  • Test stabilności po podkręcaniu lub undervoltingu.
  • Kontrola temperatur pod pełnym obciążeniem.

Benchmark syntetyczny a gry

Wynik punktowy nie przekłada się wprost na FPS. Karta, która wygrywa w syntetyku o kilka procent, w konkretnej grze może przegrać – zależy to od silnika, sterowników i tego, czy gra mocniej obciąża CPU, czy GPU. Jeśli kupujesz sprzęt do gier, patrz przede wszystkim na testy w grach, które Cię interesują, w Twojej rozdzielczości.

Na co uważać

Porównuj wyniki tylko z tej samej wersji programu i tego samego testu – różne edycje mają różne skale. Laptopy mogą dać świetny pierwszy przebieg, a potem zwolnić przez throttling, dlatego warto puścić test kilka razy pod rząd. Producenci w materiałach marketingowych lubią wybierać benchmark, w którym ich sprzęt wypada najlepiej.

Zobacz też hasła FPS i Thermal throttling.