Pojęcie ze słownika

VRS

Variable Rate Shading

VRS (Variable Rate Shading, cieniowanie ze zmienną częstotliwością) to technika renderowania, w której karta graficzna liczy kolor z różną dokładnością w różnych częściach klatki. Fragmenty ważne, jak środek ekranu czy twarz postaci, dostają pełną precyzję. Mniej istotne, jak niebo, rozmyte tło czy obszary w szybkim ruchu, są cieniowane z mniejszą dokładnością.

Normalnie kolor (shader) liczony jest dla każdego piksela osobno. VRS pozwala policzyć jeden wynik dla bloku pikseli, na przykład 2×2, i użyć go dla całego bloku. Mniej obliczeń oznacza więcej FPS. Twórcy gier mogą sterować tym ręcznie albo automatycznie, na przykład zmniejszając precyzję tam, gdzie obraz jest jednolity lub rozmyty przez ruch.

Co musisz mieć

  • Kartę z obsługą DirectX 12 Ultimate: GeForce RTX (od serii 20), Radeon RX 6000 i nowsze oraz Intel Arc.
  • Grę, która z VRS korzysta: sama karta nic nie zmieni, implementacja leży po stronie twórców.

Sprzętowe VRS obsługują też konsole Xbox Series X|S, więc technika trafia do wielu gier wieloplatformowych.

Czego się spodziewać

Zysk wydajności zależy od gry i sceny: zwykle to kilka do kilkunastu procent. Dobrze zaimplementowany VRS jest w ruchu praktycznie niewidoczny. Słaba implementacja może zostawić rozmyte lub kanciaste plamy, widoczne zwłaszcza na zrzutach ekranu i w statycznych scenach z dużą ilością detali.

Jeśli gra ma przełącznik VRS, a obraz wydaje Ci się dziwnie miękki, wyłącz go i porównaj. Przy zapasie mocy lepiej zostać przy pełnej jakości, a przy walce o każdą klatkę VRS jest tańszy wizualnie niż obniżanie rozdzielczości.

Zobacz też hasła DirectX 12 Ultimate i DLSS.