Pojęcie ze słownika

Wirtualny dźwięk 7.1

Wirtualny dźwięk 7.1 to programowa symulacja dźwięku przestrzennego w zwykłych słuchawkach stereo. Prawdziwy system 7.1 to osiem głośników rozstawionych wokół słuchacza (siedem satelitów i subwoofer), a w słuchawkach masz tylko dwa przetworniki. Oprogramowanie „oszukuje” więc mózg, by słyszał dźwięk dochodzący z tyłu, boków czy z przodu.

Kluczem jest HRTF (Head-Related Transfer Function). To matematyczny model tego, jak głowa, małżowiny uszne i tułów zmieniają dźwięk, zanim dotrze do bębenka. Algorytm dodaje do sygnału drobne opóźnienia i zmiany barwy, które mózg interpretuje jako kierunek.

Jak to działa w praktyce

Symulację może robić sterownik headsetu, oprogramowanie producenta albo system operacyjny – w Windows dostępne są np. Windows Sonic for Headphones i Dolby Atmos for Headphones. Coraz więcej gier ma też własny, wbudowany dźwięk przestrzenny.

  • Efekt jest bardzo indywidualny – HRTF to model uśredniony, a każdy ma inne uszy. Jednym kierunki będą wyraźne, innym dźwięk wyda się rozmyty, „w puszce”.
  • Gra może robić to lepiej – jeśli tytuł ma własny silnik audio z HRTF, włączenie dodatkowego 7.1 w sterowniku może dać podwójne przetwarzanie i pogorszyć lokalizację.
  • Do muzyki zwykle się nie nadaje – nagrania stereo po takiej obróbce często brzmią sztucznie.

Mit: headset 7.1 da Ci przewagę w grach

Napis „7.1” na pudełku headsetu gamingowego to najczęściej właśnie wirtualizacja w oprogramowaniu, a nie osiem przetworników w muszlach. Dobre słuchawki stereo z dobrze zrobionym dźwiękiem w grze dają często precyzyjniejszą lokalizację przeciwników niż wirtualne 7.1. Przetestuj oba warianty na sobie i zostaw ten, przy którym lepiej słyszysz kroki.

Zobacz też hasła Słuchawki otwarte i zamknięte i DAC.